دسته‌ها
آیات و احادیث

قربانی

لَن يَنَالَ اللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَاؤُهَا وَلَكِن يَنَالُهُ التَّقْوَى مِنكُمْ كَذَلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ ‏(37) حج

«هرگز گوشتهاي‌ آنها به‌ خدا نمي‌رسد» يعني: گوشتهاي‌ اين‌ شتراني‌ كه‌ آنها را به‌جهت‌ رضاي‌ حق‌ تعالي‌ صدقه‌ و قرباني‌ مي‌كنيد، به‌سوي‌ باري‌ تعالي‌ بالا نمي‌رود «و نه‌ خونهاي‌ آنها» كه‌ در هنگام‌ ذبح‌ بر زمين‌ ريخته‌ مي‌شود. آري‌! هيچ‌ يك‌ از اينها از حيث‌ اين‌كه‌ گوشت‌ و خونند به‌ خدا جلّ جلاله نمي‌رسند «ولي‌ اين‌ تقواي‌ شماست‌ كه‌ به‌ وي‌ مي‌رسد» يعني: پاكي‌ و تقواي‌ دلهاي‌ شما همان‌ چيزي‌ است‌ كه‌ خداوند جلّ جلاله آن‌ را مي‌پذيرد و بر آن‌ پاداش‌ مي‌دهد «اين‌ گونه‌ آنها را براي‌ شما رام‌ گردانيد تا خدا را به‌ بزرگي‌ ياد كنيد به‌ شكر آن‌كه‌ شما را راه‌ نمود» به‌سوي‌ خود؛ باآموختن‌ دين‌ و شريعت‌ و هموار كردن‌ راه‌ رضا و محبت‌ خويش‌. مراد از (لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ) الله ‌اكبر گفتن‌ ذبح‌كننده‌ در هنگام‌ ذبح‌ است‌. اين‌ آيه‌ دليل‌ مشروعيت‌ جمع‌كردن‌ ميان‌ «بسم‌الله» و «الله اكبر» در هنگام‌ ذبح‌ است‌ «و محسنان‌ را بشارت ‌ده‌» به‌ دريافت‌ پاداش‌ الهي‌. اطلاق‌ نام‌ «محسن‌» بر هركسي‌ كه‌ از وي‌ به‌ جهت ‌رضاي‌ خدا جلّ جلاله سخن‌ يا عمل‌ خيري‌ صادر شود، صحيح‌ است‌.

ابن‌منذر از ابن‌عباس رضی الله عنه در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ فرمود: مشركان‌ در هنگام‌ ذبح‌ حيوانات‌، خون‌ آنها را به‌ سوي‌ كعبه‌ مي‌ريختند وآن‌ خونها را به‌سوي‌ كعبه‌ مي‌افشاندند پس‌ مسلمانان‌ نيز خواستند تا چنين‌ كنند، اين ‌بود كه‌ خداوند متعال‌ نازل‌ فرمود: (لَن يَنَالَ اللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَاؤُهَا… ).

در نزد امام‌ ابوحنيفه‌ رح اداي‌ قرباني‌ بر مالك‌ نصابي‌ كه‌ مقيم‌ باشد نه‌ مسافر، واجب‌ است‌، به‌دليل‌ اين‌ حديث‌ شريف: «من‌ وجد سعة‌ فلم‌ يضح‌ فلا يقربن‌ مصلانا: هر كس‌ در زندگي‌ مادي‌ خويش‌ گشايشي‌ يافت‌ و قرباني‌ نكرد پس‌ به‌ مصلاي‌ ما نزديك‌ نشود».

دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

سلام دنیا!

به وردپرس خوش آمدید. این اولین نوشتهٔ شماست. این را ویرایش یا حذف کنید، سپس نوشتن را شروع نمایید!